De AI-takeover op Julab

Iedere zichzelf respecterende webdeveloper moet op zijn portfolio-website een of andere visuele gimmick hebben. Vaak is het onnodig afleidend, totaal over-the-top en laat het de ventilatoren van je laptop tijdelijk harder draaien dan de motoren van een gemiddelde Boeing 777. Maar goed, het laat zien dat je een erg creatieve jongen bent. Links naar voorbeeldjes.

Ik kwam bijvoorbeeld de website tegen van een zekere Ewan. Ewan is een student computer science en computational neuroscience die zijn eigen denken als een dynamisch systeem bestudeert. En omdat Ewan dus heel erg slim is, heeft hij een zogenaamde Lorenz-flow op de achtergrond van zijn website gezet. Dat is niet alleen grafisch heel aardig om naar te kijken, maar het past ook nog eens pijnlijk perfect bij de inhoud van de jongen. Irritant goed bedacht dus.

Dat zette me toch aan het denken: wat zou er dan goed bij mijn website passen? Aangezien deze website toch aardig wat om AI draait, leek een AI takeover mode (waarbij een algoritme in feite je halve scherm kaapt) me de enige juiste keuze.

Hier heb ik me creatief door laten inspireren, dat zal ik even uitleggen.

Mijn kennis op het gebied van techno-muziek strekt eerlijk gezegd niet heel ver uit. Als ik toevallig ergens op een festival sta, heb ik dus eigenlijk nooit enig idee wie er achter de draaitafels staat, en dat vind ik wel best. Maar een hele tijd geleden hoorde ik ergens een track met een robotstem die mompelde over humans dancing en machine learning. Ik vond dat nummer zo vet klinken, maar ik kon het vervolgens natuurlijk maandenlang he-le-maal nergens meer terugvinden.

Een jaar later schoot die ene specifieke zin opeens weer in mijn hoofd. Humans dancing, machine learning. Ik ging toch maar weer graven. En verdraaid, ik wist de track eindelijk op te sporen: Machine Learning van een producer genaamd Costello. Mits je net als ik een lichte voorkeur hebt voor repetitieve herrie, is het wat mij betreft absoluut het luisteren waard.

In de bijbehorende videoclip van dat nummer zie je dus dansende poppetjes in een, zo oogt het voor mij, door een algoritme-gegenereerde retro-futuristische geometrische neonstijl (je leest het goed). Een maar zeer vette stijl.

Dus ik besloot om me daar stevig door te laten inspireren. Ik heb overigens wel uiterst hard geprobeerd er een fatsoenlijke eigen Julab-stijl (wat dat ook mag betekenen) aan mee te geven, zodat het nog een beetje eigen voelt en niet zomaar een gekopieerd YouTube-frame is.

Dat ik hierbij de grenzen van ongetwijfeld aanwezige copyrights tamelijk brutaal aftast, neem ik maar even voor lief. Het onderwerp is tenslotte AI. En een beetje schaamteloos stelen past eigenlijk wel weer heel mooi binnen die hele industrie, toch?

Kortom: mijn website heeft nu een gimmick met dansende neonrobots. Je kan hem vinden door op een knop te klikken in de menu bar.

What a time to be alive.